[صفحه اصلی ]   [ English ]   مشاهده مقالات :: - 1382/6/10 - جلد:۵ - شماره:۲ - 2003/09/1 - Volume:۵ - Number:۲ :: زبان مقاله منتشر شده عنوان انگلیسی The effect of video-based instruction versus demonstration on learning of clinical skills عنوان فارسی تاثير آموزش ويديويی و نمايش بر ميزان يادگيری مهارت های عملی دانشجويان عنوان مختصر کد مقاله (doi) موضوعات مقاله منتشر شده General نوع مقاله منتشر شده Original Articles چکیده انگلیسی مقاله Background & Objective: One of the most important principles in education is adopting a teaching method in concordance with objectives, contents and learners. Teaching and learning clinical skills is a challenging aspect of education in field of medicine and allied health profession. Some of the new researchers have shown that video-based instruction has many advantages in comparative to others. But in the domain of the psychomotor learning there is not enough evidence to show that video-based instruction is an effective teaching method. The current study has compared students learning in video-based and demonstration methods. Materials & Methods: An experimental study was conducted on 40 first year nursing and midwifery students. The students were randomly assigned to case (N=20) and control (N=20) groups based on the their course. The data were collected from a pre-test, a post-test and a questionnaire for demographic information. Pre-test was given 24 hours prior to the presentation sessions. Then each group has received one skill with video-based and another skill with demonstration. Skills included the dressing changing and surgical hand washing. After 24 hours post-test was taken with previous criteria. The differences between the pre-test and post-test scores were considered as they are at learning level. Results: The overall learning in the demonstration method was higher than the video-based method (P<0.05). However the scores of students in 2 methods was at acceptable level. The scores of students in the cognitive domain of hand washing by the demonstration were 16.20±1.5 and by the video-based method were 15.25±1. The scores of students in the psychomotor domain of hand washing by the demonstration was 16.85±1.4 and by the video-based method was 15.94±1.4 (P<0.05). The scores of students in the cognitive domain of dressing change by the demonstration was 25.60±1.8 and by the video-based method was 15.50±1. The scores of students in the psychomotor domain of dressing change by the demonstration was 16.78±1.3 and with the video-based was 16.12±1 (P<0.05). Conclusion: The results indicated that demonstration method is more effective in the students learning. However, both video-based and demonstration have led to the high level of cognitive and psychomotor learning. It could be concluded that video-based instruction can be an effective method for replacing the demonstration, especially when there is not access to demonstration, in addition according to the findings, video-based education is a effective methods for transporting knowledge, information and other topics in the cognitive domain. Therefore, considering the cost-effectiveness of video-based instruction and its ease of use, this method can facilitate education in where lack of experienced instructors and equipment is most pronounced. چکیده فارسی مقاله مقدمه و هدف: نظر به اهميت يادگيری مهارت های عملی به ويژه در رشته های علوم پزشکی و تناقضاتی که در مورد ميزان تاثير روش های آموزش وجود دارد و اين که بعضی از اين روشها دارای مزايای از نظر تاثير در يادگيری، سهولت، سرعت و هزينه می باشد. لذا به منظور مقايسه تاثير دو روش آموزش ويديويی و نمايش بر ميزان يادگيری مهارت های عملی دانشجويان اين تحقيق در سال 1381 انجام شد. مواد و روشها: تحقيق به روش تجربی روی تعداد 40 دانشجوی پرستاری و مامايی انجام گرفت. نمونه ها با توجه به رشته تحصيلی به طور تصادفی به گروه های 1 و 2 تقسيم شدند. پيش آزمون در حيطه شناختی با آزمون کتبی کوتاه پاسخ برای اندازه گيری ميزان دانش و در حيطه روانی - حرکتی با چک ليست برای سنجش ميزان مهارت انجام شد. هر گروه يک مهارت را با روش نمايش (متداول) و مهارت ديگر را با روش ويديويی آموزش ديدند. مهارت ها شامل تعويض پانسمان و دست شستن به روش جراحی بود. مطابق رويه قبلی بعد از 24 ساعت پس از آزمون با همان معيار انجام و تأثير هر يک از روش ها در دو حيطه شناختی و روانی حرکتی تعيين و با آزمون تی مورد قضاوت آماری قرار گرفت. يافته ها: ميزان يادگيری کلی در روش نمايشی بيشتر از روش ويديويی بود (0.05>p) ميزان يادگيری در حيطه شناختی در مهارت دست شستن با روش نمايش 1.5±16.20 و با روش ويديويی 1±15.25 بود. ميزان يادگيری در حيطه روانی - حرکتی در مهارت دست شستن با روش نمايش 1.5±16.85 و با روش ويدئويی 1.4±15.94 بود (0.05>p). ميزان يادگيری در حيطه شناختی در مهارت تعويض پانسمان با روش نمايش 1.8±15.60 و با روش ويديويی 1±15.50 بود. ميزان يادگيری در حيطه روانی - حرکتی در مهارت تعويض پانسمان با روش نمايش 1.3±16.78 و با روش ويديويی 1±16.12 بود (0.05>p)نتيجه گيری: روش آموزش متداول (نمايشی) نسبت به روش ويديويی تاثير بيشتری بر يادگيری مهارت های عملی به ويژه در حيطه روانی - حرکتی دارد. لذا ضمن توصيه به کارگيری اين روش، انجام پژوهش در ساير مهارت ها و در ساير رشته های تحصيلی دانشگاهی توصيه می گردد. کلیدواژه‌های انگلیسی مقاله Video-based instruction, Demonstration, Learning, Teaching, Clinical skill کلیدواژه‌های فارسی مقاله آموزش ويديويی، يادگيری، آموزش صفحه آغاز مقاله در نشریه ۷۷ صفحه پایان مقاله در نشریه ۸۲ نشانی اینترنتی http://www.goums.ac.ir/journal/browse.php?a_code=A-10-1-179&slc_lang=fa&sid=fa فایل مقاله فایلی برای مقاله ذخیره نشده است نویسندگان مقاله 4010---4011---4012---4013--- برای برگشت به بخش مقاله‌های منتشر شده اینجا را کلیک كنید. Persian site map - English site map - Created in 0.13 seconds with 16 queries by YEKTAWEB 4772