|
|
|
|
|
 |
مشاهده پایاننامه |
 |
|
|
|
| شناسه پایاننامه |
uni61ths15 |
| كد سه حرفی دانشگاه یا سازمان مجری اصلی |
61 |
| نام دانشگاه یا سازمان مجری اصلی |
دانشگاه علوم پزشكي گلستان |
| عنوان انگلیسی |
|
| عنوان فارسی |
بررسي فراواني رتينوپاتي در ديابت غيروابسته به انسولين و ارتباط آن با طول مدت بيماري در مركز آموزشي درماني پنجم آذر گرگان |
| سال تحصیلی |
1378-79 |
| تاریخ آغاز |
1378 |
| تاریخ پایان |
1379 |
| شماره بازیابی دانشگاه یا مركز |
uni61ths15 |
| شماره بازیابی irandoc |
|
| زبان |
|
| رشته تحصیلی |
دكتراي حرفه اي |
| مقطع تحصیلی |
|
| تعداد صفحات |
59 |
| مشخصات ظاهری |
|
| مندرجات |
|
| فایل مرتبط |
|
| گزارش مدیریتی |
|
| نشانی وب |
|
| بودجه تخصیصی (ریال) |
|
| موضوع اصلی |
|
| رعایت سرعنوانهای موضوعی پزشکی |
|
| چکیده پایاننامه به انگلیسی |
دتينوپاتي ديابتي يكي از مهمترين عوارض ديابت است كه باعث پايين آمدن كيفيت زندگي گرديده و تا پايان عمر باعث ناراحتي بيمار ميشود. از آنجا كه به راحتي ميتوان با كنترل قند خون و از بين بردن و يا كاهش ريسك فاكتورها و پيگيري به موقع بيماران از ايجاد يا پيشرفت رتينوپاتي جلوگيري كرد، فراواني رتينوپاتي ديابتي و ارتباط آن با برخي عوامل مشخص شده است. محقق روش خود را چنين توضيح ميدهد: «اين تحقيق، يك مطالعه توصيفي ـ تحليلي است كه به طور مقطعي انجام شده است. در اين بررسي، 100 بيمار مبتلا به ديابت غيروابسته به انسولين (NIDDM) مراجعه كننده به درمانگاه مركز آموزشي درماني پنجم آذر گرگان مورد مطالعه قرار گرفت. براساس فرمهايي كه از قبل براي هر بيمار تهيه شده بود، اطلاعاتي از قبيل سن بيمار، جنسيت بيمار و طول مدت ديابت جمعآوري و در فرم درج شد، همچنين وجود يا عدم وجود رتينوپاتي مشخص شد. بعد از جمعآوري و تجزيه و تحليل اطلاعات، نتايج زير به دست آمد« 1ـ از 100 بيمار مبتلا به ديابت غيروابسته به انسولين، 68نفر آنها مونث بودند و از بين 100 بيماري 25نفر آنها مبتلا به رتينوپاتي بودند، كه از اين 25 نفر، 17 نفر آنها مونث بودند. بنابراين فراواني رتينوپاتي در مونث و مذكر با هم مساوي و برابر با فراواني كلي رتينوپاتي يعني 25درصد بود. به عبارتي ميتوان نتيجه گرفت، در ايجاد رتينوپاتي ترجيح جنسي وجود نداشته و در هر دو جنس فراواني يكسان دارد. 2ـ رتينوپاتي در سنين بالاتر، فراواني بيشتري دارد، به طوري كه بيشترين فراواني رتينوپاتي در گروه سني 69ـ65 سال بود. 3ـ با افزايش طول مدت ديابت فراواني رتينوپاتي افزايش مييابد، به طوري كه بيشترين فراواني رتينوپاتي در بيماراني ديده ميشود كه حداقل 20 سال از شروع ديابت آنها گذشته است. 4ـ از 25 بيمار مبتلا به رتينوپاتي، 18 بيمار، مبتلا به NPDR و 7 بيمار مبتلا به PDR بودند كه نشان دهنده فراواني بيشتر NPDR نسبت به PDR است». اين پژوهش شامل پنج فصل، جدول و نمودار و فهرست منابع در پايان است. |
| چکیده پایاننامه به فارسی |
|
| واژههای کلیدی به انگلیسی |
|
| واژههای کلیدی به فارسی |
ديابت، رتينوپاتي، انسولين، قندخون، بيماري. |
| پدیدآورنده |
محمد رضا كاوياني |
| استاد راهنما |
دكتر محمد مهدي مطهري |
| استاد مشاور |
دكتر افسانه برقعي، دكتر وحيده كاظمي نژاد، |
| استاد(ان) داور |
|
| چکیده بازنگری شده به انگلیسی |
|
| چکیده بازنگری شده به فارسی |
|
| واژههای کلیدی بازنگری شده به انگلیسی |
|
| واژههای کلیدی بازنگری شده به فارسی |
|
| سایر توضیحات به فارسی |
|
| سایر توضیحات به انگلیسی |
|
| دفعات مشاهده |
919 بار |
|
برگشت به فهرست
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|