|
|
|
|
|
 |
مشاهده پایاننامه |
 |
|
|
|
| شناسه پایاننامه |
uni61ths454 |
| كد سه حرفی دانشگاه یا سازمان مجری اصلی |
61 |
| نام دانشگاه یا سازمان مجری اصلی |
دانشگاه علوم پزشكي گلستان |
| عنوان انگلیسی |
|
| عنوان فارسی |
مقايسه رژيم تركيبي دسفروكسامين دفريپرون با درمان تك دارويي دسفروكسامين در بيماران مبتلا به بتا تالاسمي ماژور |
| سال تحصیلی |
1387-88 |
| تاریخ آغاز |
1387 |
| تاریخ پایان |
1388 |
| شماره بازیابی دانشگاه یا مركز |
uni61ths454 |
| شماره بازیابی irandoc |
|
| زبان |
|
| رشته تحصیلی |
دكتراي حرفه اي |
| مقطع تحصیلی |
|
| تعداد صفحات |
68 |
| مشخصات ظاهری |
|
| مندرجات |
|
| فایل مرتبط |
|
| گزارش مدیریتی |
|
| نشانی وب |
|
| بودجه تخصیصی (ریال) |
|
| موضوع اصلی |
|
| رعایت سرعنوانهای موضوعی پزشکی |
|
| چکیده پایاننامه به انگلیسی |
مقايسه رژيم تركيبي دسفروكسامين و دفريپرون با درمان تك دارويي دسفروكسامين در بيماران مبتلا به بتاتالامسي ماژور
مقدمه و هدف: دستيابي به يك رژيم دارويي موثر و كم عارضه براي كاهش بار آهن ناشي از تزريق خون در بيماران بتا تالاسمي از اهداف محققان بوده است. با توجه به عوارض ناشي از كاربرد تكدارويي دفريپرون، استفاده از رژيم تركيبي دفريپرون و دسفروكسامين به عنوان شلاتور در اين بيماران پيشنهاد شده است. اين مطالعه اثر بخشي رژيم تركيبي را با رژيم تك دارويي دسفروكسامين در كاهش فريتين بيماران بتا تالاسمي ماژور مورد مقايسه قرار داده است.
مواد و روشها: اين مطالعه به صورت كار آزمايي باليني در مركز تحقيقات تالاسمي گرگان بر روي 28 بيمار مبتلا به بتاتالاسمي ماژور انجام شده است. 14 بيمار با عدم كمپليانس نسبت به دسفروكسامين به طور تصادفي انتخاب شدند. اين بيماران دفريپرون با دوز 75mg/kg/day در سه دوز منقسم به همراه دسفروكسامين با دوز mg/kg 50-40 يك روز در ميان دريافت نمودند. 14 بيمار ديگر كه از لحاظ سن، جنس و فريتين با گروه اوّل مشابه سازي شده بودند، دسفروكسامين با دوز 40mg/kg/day به صورت انفوزيون زير جلدي به مدّت 12-8 ساعت در روز و 6-5 روز در هفته دريافت نمودند. كليه بيماران به مدت 6 ماه با اندازه گيري فريتين تحت پيگيري قرار گرفتند. آناليز دادهها با استفاده از نرم افزار spss 11/5 و تست t زوجي انجام گرديد.
نتايج: در بيماران گروه مورد ميزان فريتين سرم از µg/l 98/3434 ± 83/7539 به 26/2706 ± 66/4848 (001/0 > P) و 75/2308± 33/4338 (001/0 > P) پس از سه و شش ماه كاهش يافت. در بيماران گروه كنترل ميانگين فريتين سرم از از µg/l 83/3613 ± 00/5668 به 93/3940 ± 81/6210 (153/0 <= P) و 99/3205± 07/5742 (902/0 <= P) در پايان ماه سوم و ششم افزايش يافت. شايعترين عوارض درمان تركيبي تهوع (8/25 درصد) و آرتروپاتي (8/25 درصد) بود.
بحث و نتيجه گيري: درمان تركيبي با دفريپرون و دسفروكسامين باعث كاهش بيشتر فريتين سرم نسبت به درمان تك دارويي با دسفروكسامين بيماران ميگردد. استفاده از رژيم درماني تركيبي دفريپرون با دوز 75mg/kg/day در سه دوز منقسم به همراه دسفروكسامين با دوز 50-40mg يك روز در ميان به عنوان رژيم موثر در كاهش فريتين سر بيماران مبتلا به بتا تالاسمي ماژور به عنوان يك رژيم موثر پيشنهاد ميشود. |
| چکیده پایاننامه به فارسی |
|
| واژههای کلیدی به انگلیسی |
|
| واژههای کلیدی به فارسی |
دفريپرون، دسفروكسامين، فريتين، بتا تالاسمي ماژور |
| پدیدآورنده |
حنيف هاشم نژاد رحيم آبادي |
| استاد راهنما |
دكتر نرگس بيگم ميربهبهاني |
| استاد مشاور |
|
| استاد(ان) داور |
|
| چکیده بازنگری شده به انگلیسی |
|
| چکیده بازنگری شده به فارسی |
|
| واژههای کلیدی بازنگری شده به انگلیسی |
|
| واژههای کلیدی بازنگری شده به فارسی |
|
| سایر توضیحات به فارسی |
|
| سایر توضیحات به انگلیسی |
|
| دفعات مشاهده |
697 بار |
|
برگشت به فهرست
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
