<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<rdsm_thesis>
<thesis_code>uni61ths363</thesis_code>
<thesis_org_id>61</thesis_org_id>
<thesis_org_title>دانشگاه علوم پزشكي گلستان</thesis_org_title>
<thesis_title></thesis_title>
<thesis_title_fa>بررسي مقايسه اي مهارت هاي مقابله اي افراد معتاد و غير معتاد مراجعين به مركز پلي كلينيك 5 آذر گرگان در سال 1384</thesis_title_fa>
<thesis_edu_date>1385-86</thesis_edu_date>
<thesis_s_date>1385</thesis_s_date>
<thesis_e_date>1386</thesis_e_date>
<thesis_call_no>uni61ths363</thesis_call_no>
<thesis_irandoc_call_no></thesis_irandoc_call_no>
<thesis_language></thesis_language>
<thesis_field>دكتراي حرفه اي</thesis_field>
<thesis_degree>دكترا</thesis_degree>
<thesis_pages>49</thesis_pages>
<thesis_description></thesis_description>
<thesis_content></thesis_content>
<thesis_web_url></thesis_web_url>
<thesis_budget></thesis_budget>
<thesis_subject></thesis_subject>
<thesis_mesh></thesis_mesh>
<thesis_abstract>مقدمه: اعتياد يك وابستگي در رفتار يا مصرف مواد مي‌باشد كه شخص به آساني قادر به متوقف كردن آن نيست. اعتياد يكي از مهم‌ترين مشكلات سلامتي در ايالات متحده امريكا محسوب مي‌شود. نتايج منفي اعتياد شامل: اختلالات رواني و بيولوژيكي است. بعضي از مواد مي‌توانند هم روي موقعيت‌هاي داخلي فرد مثل خلق و هم روي فعاليت‌هاي بيروني فرد مثل رفتار، اثر كنند. مفهوم وابستگي در فرد معتاد اين است كه، فرد، وابستگي فيزيكي و رواني به مواد دارد. براي درمان هر مشكل، بررسي علل به وجود آورنده، ماهيت زيادي دارد. ابتدا بايد به شناخت مسئله پرداخت و آنگاه به درمان و يافتن راه حل پرداخت.<br>هدف:<br>هدف اين مطالعه، مقايسه مهارت‌هاي مقابله‌اي در دو گروه معتاد و غير معتاد در مركز پلي كلينيك 5 آذر گرگان در سال 1384 بود.<br>مواد و روش‌ها:<br>جمعيت مورد مطالعه به دو گروه مورد (مردان معتاد) و شاهد (مردان غير معتاد) مراجعه كننده به مركز پلي‌كلينيك 5 آذر گرگان تقسيم شدند.<br>جمع آوري داده‌ها در يك مرحله صورت گرفت: پرسشنامه شامل دو قسمت بود: قسمت اوّل، مشخصات دموگرافيك و قسمت دوّم، پرسشنامه مهارت مقابله‌اي.<br>يافته‌ها: 150 مرد معتاد و 225 مرد غير  معتاد مورد مطالعه قرار گرفتند. دامنه سني آنان 15 تا 65 بوده و در گروه غير معتاد (شاهد)، ميانگين سني 30/82 و در گروه معتادان (مورد)، ميانگين سني 35/91 گزارش شد. ميزان تحصيلات دانشگاهي در افراد غير معتاد بيشتر از افراد معتاد بود (17 درصد در برابر 7/3 درصد) كه اختلاف معني دار بود. با مقايسه ميانگين رتبه، شيوه مقابله در دو گروه، روش‌هاي مقابله هيجان مدار (p<0/457) ، اختلاف از نظر آماري معني دار نبود. در گروه معتادين، روش‌هاي مقابله، بيشتر به سمت هيجان مدار ( ميانگين رتبه 195/32) و در گروه غير معتادين (شاهد)، روش‌هاي مقابله، بيشتر به سمت مسأله مدار (ميانگين رتبه 189/91) گرايش داشت. بررسي توزيع فراواني معتادين و غير معتادين بر حسب گروه سني نشان داد كه: افراد معتاد و غير معتاد، بيشتر در گروه سني 21 تا 30 سال (36/5 در صد) قرار داشتند و كم‌ترين تعداد، در گروه سني بالاي 46 سال (12/3 درصد) بود. افراد معتاد در سن بالاي 46 سال و افراد غير معتاد، در سنين 15 تا 20 سال، بيشتر روش مقابله هيجان مدار داشتند.</thesis_abstract>
<thesis_abstract_fa></thesis_abstract_fa>
<thesis_keyword></thesis_keyword>
<thesis_keyword_fa>معتادين- غير معتادين - مهارت مقابله‌اي</thesis_keyword_fa>
<thesis_author></thesis_author>
<thesis_ds></thesis_ds>
<thesis_da></thesis_da>
<thesis_update>1240488000</thesis_update>
</rdsm_thesis>
