uni61ths383 61 دانشگاه علوم پزشكي گلستان بررسي اختلالات اندازه و عملكرد تيروئيد در دويست بيمار ديابتي 1377-78 1377 1378 uni61ths383 دكتراي حرفه اي دكترا 71 مقدمه:عوامل خطر سازبيماريهاي عروق كرونر مانند افزايش فشارخون و افزايش چربيهاي خون درمبتلايان به ديابت قندي شايع تر از افراد طبيعي است علاوه بر اين شواهدي از اختلال عملكرد تيروئيد بصورت افزايش سطح سرمي TSH و كاهش هورمونهاي تيروئيد بويژه T3 در مبتلايان به ديابت نوع 2 بدست آمده است براي بررسي موارد فوق در بيماران ديابتي در اين ممطالعه ميزان شيوع هيپرتانسيون و هيپرليپيدمي و اختلالات عملكرد تيروئيد و رابطه آنها با وضعيت كنترل ديابت و نمايه توده بدني BMI مورد بررسي قرار مي گيرد.مواد و روشها : دراين گزارش مقطعي يافته هاي مربوط به 210 بيمار كه نتايج بررسي آنها كامل شده است ارائه مي شود.تمامي اين بيماران بصورت سرپايي به كلينيك ديابت بيمارستان آموزشي ، درماني 5 آذر مراجعه كرده اند.پساز خذ شرح حال و اندازه گيري فشار خون و قد و وزن ، مقادير آزمايشگاهي كلسترول تام ، LDL-كلسترول (LDL-C )، HDL- كلسترول ( HDL-C)، قند خون ناشتا و هموگلوبين گليكوزيله (HbA1C)دراين بيماران تعيين شد.بيماران بسته به ميزان HbA1C به دو گروه كنترل مناسب(HbA1C<8 ( ونامناسب (HbA1C>=8 )تقسيم شده اندو يافته هاي مربوط به اين دو گروه با هم مقايسه شد. يافته :BMI در ا فراد مورد بررسي معادل 4/0+-3/28 بوده و در 35% چاقي بصورت BMI بالاي 30 ديده شد.سطح سرمي كلسترول تام و تريگليسريد بترتيب 3+-208 و 8+- 213 ميلي گرم بر دسي ليتر بود . هيپرليپيدمي (بصورت افزايش كلسترول تام يا تريگليسريد بيش از 200) در 65% افراد مورد برسي ديده شد.فشارخون سيستولي و دياستولي بترتيب معادل 2/1+-127 و 1+-73 ميليمتر جيوه و افزايش فشارخون (SBP>140يا DBP>85) در 38%موارد ديده شد. از نظر كنترل ديابت ،79% موارد داراي كنترل نامناسب بودند (HbA1C>8) ودر كل بيماران سطح سرمي HbA1C معادل 15/0+-37/9 بود . گواتر در 30 % موارد مشاهده شد اختلال عملكرد تيروئيد شامل هيپوتيوئيدي ساب كلينيكال 13% هيپوتيروئيدي باليني 4% و هيپرتيروئيدي باليني 5/0 % ديده شد از مجموع 27 بيمار مبتلا به كم كاري تيروئيد در 24 نفر سطح HbA1C بالاي 8 بود . ميانگين HbA1C در اين افراد 5/2 +- 11 و در گروه ديابتي بدون كم كاري تيروئيد 4/2 +- 9 (p<0.005).سطح سرمي TSH در گروه داراي كنترل نامناسب بيشتر از گروه داراي كنترل مناسب بود (11+-5/1 ) كنترل ديابت (HbA1C>=8 ) با چاقي و گواتررابطه معناداري داشت همبستگي معناداري بين TSH و HbA1C،BMI ، TSH مشاهده شد. نتيجه گيري : افزايش بروز عوامل خطر ساز بيماري عروق كرونر (هيپرتانسيون و هيپرليپيدمي ؟) در ديابت در اين مطالعه تائيد مي شود . وجود ارتباط معناداري بين گواتر و اختلال عملكرد تيروئيد و كنترل متابوليك ديابت نشان دهنده تغيير عملكرد تيروئيد در بيماران ديابتي است . اين يافته بوجود انتي باديهاي ضد تيروئيد ، ايجاد مقاومت در محور هيپوتالاموس – هيپوفيز – تيروئيد و كاهش تبديل محيطي T4،T3 نسبت داده شده است .توصيه مي شود تشخيص اختلال عملكرد تيروئيد در بيماران ديابتي پس از تثبيت و ضعيت متابوليك صورت گيرد. 1240488000