uni61ths398 61 دانشگاه علوم پزشكي گلستان بررسي توزيع فراواني كم كاري مادرزادي تبروئيد و ارتباط آن با برخي از عوامل در نوزادان بستري شده در بخش نوزادان و NICU دو مركز آموزشي درماني دزياني و طالقاني گرگان در طي سال 1385 1385-86 1385 1386 uni61ths398 دكتراي حرفه اي دكترا 66 مقدمه و هدف: كم كاري مادرزادي تيروئيد شايع‌ترين علّت قابل درمان عقب‌ماندگي ذهني است و با توجه به اينكه در 95 درصد موارد اين بيماري در دوره نوزادي بدون علائم است، لذا با تشخيص و درمان به موقع آن، از عقب افتادگي ذهني و عوارض جبران ناپذير ناشي از آن مي‌توان جلوگيري نمود.
با توجه به اهميت اين موضوع در كشور ما از سال 1366، غربالگري در ايران براي اوّلين بار در تهران شروع شد و در حال گسترش به ساير نقاط كشور است.
با توجه به عدم انجام غربالگري در استان گلستان، هدف از اين مطالعه بررسي توزيع فراواني كم كاري مادرزادي تيروئيد و ارتباط آن با برخي از عوامل، حداقل در نوزادان بستري شده در بخش نوزادان و NICU دو مركز آموزشي - درماني طالقاني و دزياني در سال 1385 مي‌باشد.
مواد و روش‌ها: اين مطالعه از نوع مشاهده‌اي با رويكرد تحليلي و به صورت مقطعي مي‌باشد كه در ابتدا جهت 1440 نوزاد بستري در بخش نوزادان و NICU دو مركز آموزشي - درماني طالقاني و دزياني گرگان بعد از تكميل چك ليست، تست‌هايTSH،T4 پس از هفت روزگي و ترجيحاً پس از بهبودي از بيماري اوّليه از نمونه سرم به روش الايزا انجام شد. سپس در صورت TSH نوزادان مجدداً فراخوان شده (به درمانگاه طالقاني) و تست‌هايTSH،T4 انجام و چك ليست مربوطه از نظر وجود علايم باليني تكميل شد. اطلاعات پس از جمع‌آوري و كد بندي، توسط نرم افزار SPSS توصيف گرديد.
يافته‌ها: از بين 1440 نوزاد، 44/2 درصد دختر و 55/8 درصد پسر بودند. 7/2 درصد نوزادان پره ترم و 92/8 درصد ترم بودند. در اين مطالعه 7 نوزاد مبتلا به كم كاري مادرزادي تيروئيد بودند كه ميزان بروز آن 486 در صد هزار تولد زنده بود. خطر ابتلاي نسبي به اين بيماري در نوزادان دختر 3/16 برابر نوزاد پسر بود. (p=0/142 )
بروز كم كاري مادرزادي تيروئيد در نوزادان پره ترم (2912 در صد هزار) كه شايع‌تر از نوزادان ترم (299 در صد هزار) بود.(p=0/01) خطر ابتلا به كم كاري مادرزادي تيروئيد در نوزادان پره ترم 9/375 برابر نوزادان ترم است. ميزان بروز كم كاري مادرزادي تيروئيد در نوزادان با وزن بيشتر از 4000 گرم بيشتر از بقيه و 2381 درصد هزار بود (p=0/107)، و خطر ابتلاي نسبي در اين گروه 6/446 برابر گروه نرمال است.
ميزان بروز كم كاري مادرزادي تيروئيد در نوزادان با قوميت سيستاني بيشتر از ساير قوميت‌ها و برابر با 840 درصد هزار تولد زنده بود (p=0/4)، و خطر ابتلاي نسبي در قوميت سيستاني نسبت به فارس 1/956 برابر است.
نتيجه گيري: كم كاري مادرزادي تيروئيد بروز نسبتاً بالايي در نوزادان بستري در شهر گرگان دارد. ميزان بروز اين بيماري با نارسي نوزاد ارتباط آماري معناداري داشت، امّا با وجود اختلاف‌هاي به دست آمده اين بيماري با ساير متغيرها نظير جنس نوزاد، وزن نوزاد موقع تولد، قوميّت و تشخيص نهايي نوزاد بستري ارتباط آماري معني‌داري نداشت.
شايع‌ترين ناهنجاري مادرزادي همراه با درگيري به صورت ASDو VSD بود. كم كاري مادرزادي تيروئيد، نوزاد بستري، نوزاد پره ترم، درگيري قلبي 1240488000