uni61ths458 61 دانشگاه علوم پزشكي گلستان مقايسه اثر دگزامتازون با متوكلوپراميد در پيشگيري از تهوع و استفراغ بعد از عمل سزارين 1387-88 1387 1388 uni61ths458 دكتراي حرفه اي دكترا 82 هدف: هدف از انجام اين مطالعه، بررسي تفاوت تأثير 8 ميلي‌گرم دگزامتازون و 10 ميلي‌گرم متوكلوپراميد، در كاهش تهوع و استفراغ بعد از عمل در بيماراني كه تحت عمل سزارين قرار گرفتند، بود.
روش‌ها: در اين مطالعه، 120 بيمار كه تحت عمل غير اورژانس سزارين با بيهوشي اسپاينال قرار گرفتند، به طور تصادفي در دو گروه 8 ميلي‌گرم دگزامتازون (گروه اول، 60 بيمار) و 10 ميلي‌‌گرم متوكلوپراميد (گروه دوم، 60 بيمار) قبل از عمل دريافت كردند. بيماراني كه بيماري زمينه‌اي داشتند و آن‌هايي كه اپيوئيد دريافت كرده بودند، وارد مطالعه نشدند. بروز تهوع و استفراغ در 2 و 6 ساعت اوّل بعد از عمل ثبت شد. بررسي تهوع و استفراغ بعد از عمل توسط يك نفر انجام مي‌شد.
نتايج: بروز تهوع در 2 ساعت اوّل بعد از عمل در گروه دگزامتازون 8/3 درصد و در گروه متوكلوپراميد 21/7 درصد بود. بروز تهوع در 6 ساعت اوّل بعد از عمل، دگزامتازون به طور قابل ملاحظه‌اي در كاهش بروز تهوع موثرتر از متوكلوپراميد بود (p<0/05). در گروه اوّل استفراغ رخ نداد. بروز استفراغ در 2 و 6 ساعت اوّل بعد از عمل در گروه دوّم، به ترتيب 3/3 و 5 درصد بود. بروز استفراغ در دو گروه از نظر آماري تفاوت معناداري نداشت (صفر در مقابل 3/3 و 5 درصد در 2 و 6 ساعت اول، p>0/05).
بحث: در اين مطالعه، در بيماراني كه تحت عمل سزارين با بيهوشي اسپاينال قرار گرفتند، دگزامتازون به طور قابل ملاحظه‌اي در پيشگيري تهوع و استفراغ بعد از عمل موثرتر از متوكلوپراميد بود. تهوع و استفراغ بعد از عمل، دگزامتازون، متوكلوپراميد، سزارين 1240488000