<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<rdsm_thesis>
<thesis_code>uni61ths471</thesis_code>
<thesis_org_id>61</thesis_org_id>
<thesis_org_title>دانشگاه علوم پزشكي گلستان</thesis_org_title>
<thesis_title></thesis_title>
<thesis_title_fa>بررسي تاثير ديابت بر روي علائم باليني، آزمايشگاهي و راديولوژيك سل ريوي دربيماران مراجعه كننده به بيمارستان 5 آذر گرگان طي سال هاي 87-1383</thesis_title_fa>
<thesis_edu_date>1388-89</thesis_edu_date>
<thesis_s_date>1388</thesis_s_date>
<thesis_e_date>1389</thesis_e_date>
<thesis_call_no>uni61ths471</thesis_call_no>
<thesis_irandoc_call_no></thesis_irandoc_call_no>
<thesis_language></thesis_language>
<thesis_field>دكتراي حرفه اي</thesis_field>
<thesis_degree>دكترا</thesis_degree>
<thesis_pages>41</thesis_pages>
<thesis_description></thesis_description>
<thesis_content></thesis_content>
<thesis_web_url></thesis_web_url>
<thesis_budget></thesis_budget>
<thesis_subject></thesis_subject>
<thesis_mesh></thesis_mesh>
<thesis_abstract>مقدمه: عوامل مختلفي در سطح جامعه باعث استعداد فرد به ابتلاي به سل مي‌شود كه شامل شرايط نامناسب زندگي و كار و نيز عواملي است كه دفاع ميزبان را عليه عفونت و بيماري سل كاهش مي‌دهد. يكي از اين عوامل بيماري ديابت است. اين مطالعه براي شناخت علايم باليني و آزمايشگاهي و تغييرات راديولوژيك در بيماران مسلول ديابتي مراجعه كننده به بيمارستان 5 آذر گرگان در طي سال‌هاي 1387- 1383 انجام شده است.<br>مواد و روش‌ها: در اين مطالعه تشخيص ديابت با وجود دو نوبت قند خون بيشتر مساوي 200 يا دو نوبت قند خون ناشتاي بيشتر مساوي 126 گذاشته شد. بيماران به دو گروه ديابتي و غير ديابتي تقسيم بندي شده و اطلاعات وارد نرم افزار SPSS 11.5  شد. براي توصيف داده‌ها از محاسبه شاخص‌هاي مركزي و پراكندگي و براي تحليل داده‌ها از آزمون‌هاي آماري تي تست و كاي دو استفاده شد.<br>يافته‌ها: در مجموع 200 نفر وارد مطالعه شدند كه 114 نفر (57%) مرد و بقيه (43%) زن بودند. از اين تعداد 80 نفر (40%) داراي تشخيص ديابت نيز بودند. سل و ديابت هم‌زمان در زنان بيشتر از مردان يافت شد. تب، هموپتزي و كاهش وزن با تفاوت معناداري در گروه ديابتي بيشتر ديده شد. علائم آزمايشگاهي لكوسيتوز، لكوپني در دو گروه اختلاف معناداري نداشتند. 80<ESR بيشتر در گروه غير ديابتي ديده شد كه اختلاف معناداري بود. از نظر تشخيص سل اختلاف معناداري بين دو گروه از نظر نحوه تشخيص وجود نداشت. از نظر محل كاويته ريه، در گروه ديابتي بيشتر درگيري چند لوب ريوي گزارش شد اما در گروه غير ديابتي اكثراً كاويته نداشتند كه از نظر آماري اين اختلاف معنادار بود. محل تراكم ريوي (consolidation) در دو گروه با هم اختلاف آماري معناداري داشت و در بيماران ديابتي درگيري لوب فوقاني بيشتر ديده شد. محل ارتشاح ريوي (infiltration) و الگوي ندولار، افيوژن جنب و آمپيم در دو گروه با هم تفاوت آماري معناداري نداشت.<br>نتيجه گيري: با توجه به شايع‌تر بودن علائم باليني تنگي نفس و درد قفسه سينه در بيماران ديابتي نسبت به افراد غير ديابتي و همراهي هم‌زمان سل و ديابت در زنان نسبت به مردان، بررسي افراد ديابتي با اين علائم از نظر سل ريوي به خصوص در بيماران زن توصيه مي‌شود. علائم آزمايشگاهي معمول در ديابتي‌ها نداشته و درگيري چند لوبي ريوي در راديوگرافي قفسه سينه علاوه بر ايجاد شك به سل ريوي، بايستي احتمال ديابت را نيز در ذهن پزشك بر انگيزد. همچنين با توجه به بالا بودن ميزان همراهي سل  ديابت و اندميك بودن سل در اين منطقه توصيه مي‌شود تست غربالگري سل در افراد ديابتي انجام شود و همچنين به نظر مي‌رسد بررسي قند ناشتا به عنوان تست غربالگري در افراد مبتلا به سل به خصوص زنان مي‌تواند به موارد تشخيص ديابت كمك كند.</thesis_abstract>
<thesis_abstract_fa></thesis_abstract_fa>
<thesis_keyword></thesis_keyword>
<thesis_keyword_fa>سل، ديابت، غربالگري، ارتشاح.</thesis_keyword_fa>
<thesis_author></thesis_author>
<thesis_ds></thesis_ds>
<thesis_da></thesis_da>
<thesis_update>1240488000</thesis_update>
</rdsm_thesis>
